Ο καρκίνος του παγκρέατος δεν δυσκολεύει τη θεραπεία μόνο επειδή τα καρκινικά κύτταρα πολλαπλασιάζονται γρήγορα. Ο ίδιος ο όγκος διαμορφώνει γύρω του ένα πυκνό μικροπεριβάλλον από κύτταρα του ανοσοποιητικού, ινοβλάστες και ουλώδη ιστό, το οποίο λειτουργεί σαν προστατευτική ασπίδα. Μια νέα μελέτη δείχνει ότι η αποδυνάμωση αυτής της ασπίδας μπορεί να κάνει πιο αποτελεσματικούς συνδυασμούς χημειοθεραπείας και ανοσοθεραπείας.
Ο υποδοχέας που συντονίζει το προστατευτικό δίκτυο
Η ερευνητική ομάδα του Sylvester Comprehensive Cancer Center, στο University of Miami Miller School of Medicine, εστίασε στον IL1RAP. Πρόκειται για υποδοχέα που συμμετέχει στη μετάδοση πολλών φλεγμονωδών σημάτων και φαίνεται να συνδέει τα καρκινικά κύτταρα με κύτταρα του ανοσοποιητικού και ινοβλάστες γύρω από τον όγκο.
Η ιδέα δεν είναι να στοχευθεί μόνο το καρκινικό κύτταρο. Αν ο IL1RAP λειτουργεί ως κοινό σημείο ελέγχου για ένα ευρύτερο δίκτυο φλεγμονής, η αναστολή του μπορεί να διαταράξει το σύστημα που βοηθά τον όγκο να αναπτύσσεται και να αντιστέκεται στη θεραπεία.
Τι έδειξαν τα προκλινικά πειράματα
Στα προκλινικά μοντέλα, η αναστολή του IL1RAP συνδέθηκε με λιγότερα ανοσοκατασταλτικά κύτταρα και με πιο ενεργά T cells, τα οποία μπορούσαν να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα μέσα στο μικροπεριβάλλον του όγκου. Παράλληλα, παρατηρήθηκε μικρότερη ίνωση, δηλαδή λιγότερος πυκνός ουλώδης ιστός που μπορεί να εμποδίζει την πρόσβαση των θεραπειών.
Οι όγκοι ανταποκρίθηκαν επίσης καλύτερα σε συνδυαστική θεραπεία. Το εύρημα έχει σημασία επειδή μετατοπίζει το ερώτημα: αντί η θεραπεία να προσπαθεί μόνο να σκοτώσει περισσότερα καρκινικά κύτταρα, μπορεί να χρειάζεται πρώτα να αλλάξει το περιβάλλον που τα προστατεύει.
Το επόμενο βήμα είναι κλινική δοκιμή
Με βάση αυτά τα αποτελέσματα, η ομάδα προχωρά προς νεοεπικουρική κλινική δοκιμή σε ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο του παγκρέατος. Η σχεδιαζόμενη προσέγγιση θα συνδυάζει στοχευμένη θεραπεία κατά του IL1RAP με χημειο-ανοσοθεραπεία πριν από το χειρουργείο.
Η χρονική στιγμή επιτρέπει στους ερευνητές να συγκρίνουν τον όγκο πριν και μετά τη θεραπεία. Έτσι θα μπορούν να παρακολουθήσουν άμεσα αν αλλάζει η βιολογία του μικροπεριβάλλοντος και αν οι αλλαγές αυτές συνδέονται με την ανταπόκριση του ασθενούς.
Γιατί χρειάζεται προσοχή η ερμηνεία
Η μελέτη δεν παρουσιάζει ακόμη μια διαθέσιμη θεραπεία. Τα βασικά ευρήματα προέρχονται από προκλινικά πειράματα και η αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της στρατηγικής στους ανθρώπους θα πρέπει να αξιολογηθούν στην κλινική δοκιμή.
Αν η δοκιμή επιβεβαιώσει ότι η αναστολή του IL1RAP κάνει τους όγκους πιο ευάλωτους, η προσέγγιση θα μπορούσε να προσφέρει έναν νέο τρόπο ενίσχυσης ήδη γνωστών θεραπειών. Προς το παρόν, όμως, το πιο σημαντικό αποτέλεσμα είναι ότι ανοίγει ένα συγκεκριμένο μονοπάτι από τη μελέτη του όγκου στο εργαστήριο προς μια μετρήσιμη δοκιμή σε ασθενείς.
Πηγή: ScienceDaily — University of Miami Miller School of Medicine