Όταν νιώθουμε φαγούρα, το ξύσιμο συνήθως προσφέρει ανακούφιση μετά από μερικές στιγμές. Ωστόσο, μια νέα ανακάλυψη από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Λουβαίν στις Βρυξέλλες αποκαλύπτει τον βιολογικό μηχανισμό που ενημερώνει τον εγκέφαλο πότε το ξύσιμο είναι αρκετό. Η έρευνα αυτή ρίχνει φως στο πώς το νευρικό σύστημα περιορίζει φυσικά τη φαγούρα και γιατί αυτή η διαδικασία δυσλειτουργεί σε άτομα με χρόνιες παθήσεις.
Η ομάδα της Roberta Gualdani ταυτοποίησε έναν απροσδόκητο ρόλο για το μόριο TRPV4. Πρόκειται για έναν δίαυλο ιόντων που λειτουργεί ως «μοριακή πύλη» στα αισθητήρια νευρικά κύτταρα, ανιχνεύοντας θερμοκρασία, πίεση και σωματική καταπόνηση.
Ο Μηχανισμός της Ανατροφοδότησης
Η μελέτη έδειξε ότι το TRPV4 δεν δημιουργεί απλώς την αίσθηση της φαγούρας, αλλά βοηθά στην ενεργοποίηση ενός σήματος αρνητικής ανατροφοδότησης. Αυτό το σήμα ενημερώνει τον νωτιαίο μυελό και τον εγκέφαλο ότι το ξύσιμο έχει προσφέρει επαρκή ανακούφιση.
Χωρίς αυτό το σύστημα, η αίσθηση ικανοποίησης από το ξύσιμο εξασθενεί, με αποτέλεσμα το άτομο να συνεχίζει να ξύνεται για παρατεταμένα διαστήματα. «Όταν ξύνουμε μια φαγούρα, κάποια στιγμή σταματάμε επειδή υπάρχει ένα σήμα ανατροφοδότησης που μας λέει ότι είμαστε ικανοποιημένοι», εξηγεί η Gualdani. «Χωρίς το TRPV4, τα πειραματόζωα δεν ένιωθαν αυτή την ανατροφοδότηση και συνέχιζαν το ξύσιμο για πολύ περισσότερο από το κανονικό».
Επιπτώσεις για τη Χρόνια Φαγούρα
Τα ευρήματα, που παρουσιάστηκαν στο 70ό Ετήσιο Συνέδριο της Βιοφυσικής Εταιρείας, υποδεικνύουν ότι το TRPV4 έχει έναν πολύπλοκο ρόλο. Ενώ στα κύτταρα του δέρματος μπορεί να πυροδοτεί τη φαγούρα, στους νευρώνες φαίνεται να ελέγχει και να περιορίζει τη συμπεριφορά του ξυσίματος.
Αυτή η διάκριση είναι κρίσιμη για τη μελλοντική ανάπτυξη φαρμάκων για παθήσεις όπως το έκζεμα και η ψωρίαση, προσφέροντας ελπίδα για θεραπείες που στοχεύουν στην ενίσχυση του «διακόπτη ικανοποίησης» αντί για την καταστολή ολόκληρου του ανοσοποιητικού συστήματος.
Βιβλιογραφία
Source: sciencedaily.com