Για περισσότερα από 55 χρόνια, οι δορυφόροι του Defense Support Program (DSP) λειτουργούσαν ως αθόρυβοι ανιχνευτές εκτοξεύσεων πυραύλων. Τώρα αποσύρθηκαν και οι δύο τελευταίοι, καθώς η αμερικανική αρχιτεκτονική έγκαιρης προειδοποίησης περνά οριστικά σε νεότερα συστήματα υπέρυθρης παρατήρησης.
Το τέλος ενός συστήματος του Ψυχρού Πολέμου
Ο πρώτος DSP τέθηκε σε τροχιά το 1970, σε μια περίοδο κατά την οποία οι ΗΠΑ χρειάζονταν συνεχή εικόνα για πιθανές εκτοξεύσεις σοβιετικών διηπειρωτικών πυραύλων. Οι δορυφόροι τοποθετούνταν σε γεωστατική τροχιά και χρησιμοποιούσαν υπέρυθρους ανιχνευτές για να εντοπίζουν τη θερμότητα από την εκτόξευση ενός πυραύλου.
Τα πρώτα σκάφη διέθεταν περίπου 2.000 ανιχνευτές. Με τις επόμενες γενιές, ο αριθμός ξεπέρασε τους 6.000, ενώ η μάζα κάθε δορυφόρου έφτασε περίπου τους 2,5 τόνους. Το δίκτυο έγινε βασικό μέρος της αμερικανικής διαστημικής ισχύος και συνέχισε να χρησιμοποιείται σε διαφορετικές αποστολές, από την αποτροπή στον Ψυχρό Πόλεμο έως τον εντοπισμό εκτοξεύσεων ιρακινών Scud στον Πόλεμο του Κόλπου.
Η Space Force ανακοίνωσε ότι οι δύο τελευταίοι ενεργοί δορυφόροι συμμετείχαν στις αρχές Σεπτεμβρίου σε άσκηση αλλαγής τροχιάς. Αργότερα ανέβασαν το ύψος τους κατά μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα, κίνηση που συνδέεται με την απομάκρυνση παροπλισμένων δορυφόρων σε «νεκροταφειακή» τροχιά πάνω από τη γεωστατική ζώνη. Με αυτή την ενέργεια ολοκληρώθηκε επίσημα η απόσυρση του DSP.
Η προειδοποίηση συνεχίζεται με SBIRS και OPIR
Η αποχώρηση του DSP δεν αφήνει τις ΗΠΑ χωρίς δυνατότητα ανίχνευσης. Το Space Based Infrared System (SBIRS) άρχισε να αναπτύσσεται το 2011 και χρησιμοποιεί νεότερους αισθητήρες, ικανούς να εντοπίζουν ασθενέστερα θερμικά ίχνη και να προσφέρουν περισσότερο χρόνο προειδοποίησης.
Παράλληλα, το Πεντάγωνο αναπτύσσει τους δορυφόρους Next-Generation Overhead Persistent Infrared (Next-Gen OPIR). Σύμφωνα με την αναφορά, το πρώτο σκάφος της νέας γενιάς θα μπορούσε να εκτοξευτεί μέσα στους επόμενους 12 μήνες με πύραυλο Vulcan.
Η μετάβαση έχει στρατηγική σημασία επειδή η έγκαιρη προειδοποίηση δεν είναι απλώς ένα τεχνικό χαρακτηριστικό. Είναι κρίκος στην αλυσίδα που επιτρέπει την επιβεβαίωση μιας επίθεσης, την ενημέρωση των διοικήσεων και τη διατήρηση της αποτροπής. Το DSP απέδειξε πόσο μεγάλος μπορεί να είναι ο επιχειρησιακός κύκλος ζωής ενός διαστημικού συστήματος· το SBIRS και το OPIR καλούνται τώρα να προσφέρουν μεγαλύτερη ακρίβεια σε ένα πολύ πιο σύνθετο περιβάλλον.
Η απόσυρση των τελευταίων DSP κλείνει ένα κεφάλαιο της στρατιωτικής διαστημικής ιστορίας, όχι όμως και την αποστολή που υπηρέτησαν. Η πραγματική δοκιμασία για τους διαδόχους τους θα είναι να διατηρήσουν συνεχή και αξιόπιστη εικόνα την ώρα που οι απειλές, οι τροχιές και οι απαιτήσεις των επιχειρήσεων μεταβάλλονται ταχύτερα από ποτέ.