Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί πλέον να βοηθά τους ερευνητές να φτιάχνουν από την αρχή πρωτεΐνες που επεμβαίνουν στο DNA. Μια νέα εργασία δείχνει ότι ορισμένα από αυτά τα σχεδιασμένα εργαλεία CRISPR λειτουργούν πιο αποτελεσματικά από αντίστοιχα ένζυμα που υπάρχουν στη φύση.
Τι είναι οι «μοριακές ψαλίδες»
Το CRISPR είναι μια τεχνολογία που χρησιμοποιεί πρωτεΐνες για να εντοπίζει μια πολύ συγκεκριμένη αλληλουχία DNA και να την κόβει. Η διαδικασία αυτή επιτρέπει στους επιστήμονες να μελετούν γονίδια ή, στο μέλλον, να διορθώνουν αλλαγές που συνδέονται με ασθένειες.
Μέχρι σήμερα, οι ερευνητές βασίζονταν κυρίως σε φυσικά ένζυμα, τα οποία έχουν εξελιχθεί στους μικροοργανισμούς. Τώρα, μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης χρησιμοποιήθηκαν για να σχεδιαστούν συνθετικές πρωτεΐνες CRISPR που δεν έχουν παρατηρηθεί στη φύση, αλλά παραμένουν λειτουργικές.
Πιο αποδοτική επεξεργασία του γονιδιώματος
Σύμφωνα με το Nature, τα νέα συνθετικά συστήματα κατάφεραν να επεξεργάζονται το γονιδίωμα με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από τα φυσικά αντίστοιχά τους. Το αποτέλεσμα είναι σημαντικό επειδή δείχνει ότι η γενετική τεχνητή νοημοσύνη δεν περιορίζεται στην αναζήτηση γνωστών πρωτεϊνών: μπορεί να προτείνει νέες, με πραγματική βιολογική δράση.
Η είδηση δεν σημαίνει ότι οι νέες «ψαλίδες» είναι ήδη έτοιμες για χρήση σε ασθενείς. Χρειάζονται ακόμη έλεγχοι για την ασφάλεια, την ακρίβεια και τη συμπεριφορά τους σε διαφορετικούς ιστούς. Παρ’ όλα αυτά, η δυνατότητα να σχεδιάζεται ένα εργαλείο επεξεργασίας DNA για μια συγκεκριμένη ανάγκη θα μπορούσε να επιταχύνει την έρευνα.
Από την ιατρική έως τη γεωργία
Τέτοια συστήματα θα μπορούσαν μελλοντικά να αξιοποιηθούν στην ιατρική, αλλά και στη γεωργία και στη βασική βιολογική έρευνα. Η προοπτική είναι να δημιουργούνται εργαλεία προσαρμοσμένα σε συγκεκριμένους στόχους, αντί να αναζητείται κάθε φορά η καταλληλότερη εκδοχή ανάμεσα στα φυσικά ένζυμα.
Η μελέτη προσθέτει ένα ακόμη παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει τη βιολογία: όχι μόνο αναλύοντας τεράστιους όγκους δεδομένων, αλλά βοηθώντας στον σχεδιασμό νέων μορίων που μπορούν να δοκιμαστούν στο εργαστήριο.