Η Apple αύξησε τις τιμές σε μεγάλο μέρος της σειράς προϊόντων της, σε ορισμένες περιπτώσεις προσθέτοντας εκατοντάδες δολάρια στο κόστος ενός νέου Mac. Το entry-level MacBook Neo από 599 δολάρια ανέβηκε στα 699 δολάρια. Το iMac που κόστιζε 1.299 δολάρια θα κοστίζει πλέον 1.499 δολάρια. Το M5 MacBook Pro από 1.699 δολάρια ανέβηκε στα 1.999 δολάρια. Στην κορυφή της γκάμας, το M3 Ultra Mac Studio — που διαθέτει 96 GB μνήμης — είδε αύξηση 1.300 δολαρίων, φτάνοντας τα 5.299 δολάρια.
Αυξήσεις και στα iPad
Η σειρά iPad γίνεται επίσης ακριβότερη, με αυξήσεις μεταξύ 100 και 200 δολαρίων ανάλογα με το μοντέλο. Μικρότερες αυξήσεις εφαρμόστηκαν σε προϊόντα όπως το Apple TV και το HomePod. Η τιμή των iPhone παραμένει αμετάβλητη, τουλάχιστον προς το παρόν.
Η εκτίναξη των τιμών μνήμης
Ο ένοχος; Το εκτοξευόμενο κόστος της μνήμης, σύμφωνα με συνέντευξη που παραχώρησε ο διευθύνων σύμβουλος της Apple, Τιμ Κουκ, στη Wall Street Journal νωρίτερα αυτόν τον μήνα. «Δυστυχώς, οι αυξήσεις τιμών είναι αναπόφευκτες», δήλωσε ο Κουκ. «Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μετριάσουμε τις τεράστιες αυξήσεις που μας μετακυλίονται και προσπαθούμε να προστατεύσουμε τους πελάτες μας, αλλά η κατάσταση έχει γίνει μη βιώσιμη».
Καθώς οι επενδύσεις στην Τεχνητή Νοημοσύνη εκτοξεύτηκαν, οι κατασκευαστές τσιπ στράφηκαν όλο και περισσότερο στην πιο επικερδή μνήμη που χρησιμοποιείται στα κέντρα δεδομένων, αντί για τη μνήμη που προορίζεται για καταναλωτικά προϊόντα.
Ως αποτέλεσμα, οι ελλείψεις προσφοράς και οι υψηλές τιμές μνήμης επηρεάζουν εδώ και μήνες την τεχνολογική βιομηχανία, αυξάνοντας τις τιμές πολλών καταναλωτικών ηλεκτρονικών και προκαλώντας την εξαφάνιση άλλων από την αγορά. Για παράδειγμα, τον Μάρτιο, η Apple αφαίρεσε αθόρυβα από το κατάστημά της μια διαμόρφωση του M3 Ultra Mac με μεγάλη μνήμη (512 GB).
Για τους παλαιότερους πελάτες της Apple που θυμούνται πόσο χρέωνε η εταιρεία για RAM την εποχή των PowerPC, αυτές οι αυξήσεις ίσως προκαλούν ένα αίσθημα ντεζά βου. Η κατάσταση θυμίζει έντονα τις εποχές που η αναβάθμιση μνήμης ήταν ένα ακριβό προνόμιο — με τη διαφορά ότι τώρα η κρίση δεν οφείλεται σε μονοπωλιακές πρακτικές, αλλά στη μαζική στροφή της βιομηχανίας ημιαγωγών προς τις ανάγκες της ΤΝ.