Οι θαλάσσιοι καύσωνες δεν αρχίζουν και τελειώνουν πάντα μαζί με το ακραίο θερμοκρασιακό επεισόδιο που καταγράφουν οι δείκτες. Μια νέα ανάλυση δείχνει ότι τα νερά μπορεί να παραμένουν ασυνήθιστα θερμά για εβδομάδες ή και μήνες πριν και μετά την επίσημη «περίοδο» του καύσωνα, αφήνοντας τα θαλάσσια οικοσυστήματα εκτεθειμένα σε πολύ μεγαλύτερη θερμική πίεση.
Το κρυφό κομμάτι της θερμικής έκθεσης
Οι ερευνητές από το William & Mary και το Virginia Institute of Marine Science μελέτησαν περισσότερους από 2.580 θαλάσσιους καύσωνες σε 20 εκβολές ποταμών στις ΗΠΑ, αξιοποιώντας παρατηρήσεις δύο δεκαετιών. Αντί να εξετάσουν μόνο το διάστημα κατά το οποίο η θερμοκρασία ξεπερνά το όριο ενός marine heatwave, μέτρησαν και τις ευρύτερες ανωμαλίες θερμοκρασίας γύρω από αυτό.
Η διαφορά είναι ουσιαστική: οι συμβατικές μετρήσεις υποτιμούν κατά μέσο όρο πάνω από 150% τη συνολική θερμική έκθεση. Για έναν οργανισμό, όμως, δεν έχει σημασία μόνο πόσο θερμό είναι το νερό στο αποκορύφωμα. Μετρά και ο χρόνος παραμονής του σε συνθήκες που ξεπερνούν τα συνηθισμένα όρια.
Δύο διαφορετικοί τύποι επεισοδίων
Περίπου τα δύο τρίτα των καυσώνων ταξινομήθηκαν ως «μεμονωμένα» επεισόδια. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι ασυνήθιστα θερμές συνθήκες γύρω από τον καύσωνα εκτείνονταν περίπου έως 60 ημέρες.
Το υπόλοιπο ένα τρίτο ανήκε στην κατηγορία των «σύνθετων» επεισοδίων. Αυτά συνδέονταν με πολύ μεγαλύτερες περιόδους θέρμανσης, περίπου 90 ημερών πριν και μετά τον καύσωνα, και δημιουργούσαν πάνω από τριπλάσια σωρευτική θερμική έκθεση σε σχέση με το ίδιο το ακραίο επεισόδιο.
Γιατί αυτό αλλάζει τα πειράματα και την προστασία των ακτών
Η παρατεταμένη ζέστη μπορεί να ενισχύσει άλλες πιέσεις, όπως η έλλειψη οξυγόνου και οι επιβλαβείς ανθίσεις φυκιών. Οι συνέπειες μπορεί να φανούν σε λιβάδια θαλάσσιων φυτών, κοραλλιογενείς υφάλους και άλλες παράκτιες κοινότητες, ακόμη κι αν η θερμοκρασία έχει ήδη υποχωρήσει κάτω από το τυπικό όριο του καύσωνα.
Το εύρημα έχει σημασία και για τα εργαστηριακά πειράματα. Πολλά από αυτά προσομοιώνουν τη ζέστη για λίγες ημέρες ή εβδομάδες, ενώ στη φύση οι οργανισμοί μπορεί να αντιμετωπίζουν μήνες συσσωρευμένης θερμικής καταπόνησης. Η ενσωμάτωση της διάρκειας πριν και μετά το heatwave θα μπορούσε να δώσει πιο ρεαλιστικές εκτιμήσεις για την ευαλωτότητα των οικοσυστημάτων.
Η μελέτη δεν υποστηρίζει ότι κάθε θαλάσσιος καύσωνας έχει την ίδια διάρκεια ή τις ίδιες επιπτώσεις. Δείχνει, όμως, ότι το «παράθυρο» που χρησιμοποιούμε για να τον μετρήσουμε μπορεί να είναι πολύ στενό. Καθώς τα επεισόδια γίνονται συχνότερα και εντονότερα, η παρακολούθηση της συνολικής θερμικής έκθεσης θα είναι κρίσιμη για την επιστημονική έρευνα και τη διαχείριση των παράκτιων περιοχών.
Πηγή: ScienceDaily, με βάση έρευνα στο Communications Earth & Environment.