Οι δεινόσαυροι χάθηκαν πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια μετά την πρόσκρουση ενός τεράστιου ουράνιου σώματος στη Γη. Νέα έρευνα δίνει τώρα πιο συγκεκριμένη απάντηση για το τι ήταν αυτό το σώμα: πιθανότατα ένας εξαιρετικά σπάνιος μετεωρίτης της κατηγορίας CO χονδριτών.
Το χημικό αποτύπωμα της πρόσκρουσης
Ερευνητές από το University of British Columbia, το Παρίσι, τις Βρυξέλλες και τη Βιέννη μελέτησαν ισότοπα νικελίου σε υλικό που διατηρήθηκε στο λεπτό, παγκόσμιο στρώμα αργίλου που άφησε πίσω της η πρόσκρουση Κρητιδικού-Παλαιογόνου. Η ανάλυση αυτή τους επέτρεψε να συνδέσουν το αντικείμενο με τους CO χονδρίτες, μια σπάνια υποκατηγορία ανθρακούχων χονδριτών.
Γιατί έχει σημασία το θείο
Οι CO χονδρίτες περιέχουν πολύ λιγότερο θείο από άλλους μετεωρίτες. Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι η πρόσκρουση προκάλεσε την παγκόσμια καταστροφή, αλλά μετατοπίζει το βάρος της εξήγησης: το θείο του ίδιου του αντικειμένου ίσως δεν ήταν ο κύριος παράγοντας.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι η τεράστια ποσότητα πολύ λεπτής σκόνης και θραυσμάτων που εκτοξεύθηκε στην ατμόσφαιρα πιθανότατα έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Αυτά τα σωματίδια θα μπορούσαν να περιόρισαν το φως του ήλιου και να επιβάρυναν δραματικά το κλίμα.
Ένα σπάνιο σώμα από μακριά
Οι ανθρακούχοι χονδρίτες αντιστοιχούν περίπου στο 5% των μετεωριτών που έχουν δειγματιστεί στη Γη, ενώ οι CO χονδρίτες αποτελούν μικρό μόνο μέρος αυτής της ομάδας. Η αρχική τους προέλευση δεν έχει εξακριβωθεί: μπορεί να βρισκόταν σε μακρινή περιοχή του εξωτερικού Ηλιακού Συστήματος ή στο εξωτερικό τμήμα της ζώνης αστεροειδών, κοντά στον Δία.
Το αντικείμενο που προσέκρουσε εκτιμάται ότι είχε διάμετρο 10 έως 15 χιλιομέτρων και κινούνταν με περίπου 64.000 χιλιόμετρα την ώρα. Άνοιξε τον κρατήρα Τσικσουλούμπ, ο οποίος βρίσκεται σήμερα θαμμένος κάτω από τη χερσόνησο Γιουκατάν στο Μεξικό.
Μια πιο καθαρή εικόνα για τη μαζική εξαφάνιση
Μόνο ένα απειροελάχιστο μέρος του αρχικού αντικειμένου έχει απομείνει στο γεωλογικό αρχείο, επειδή ο μετεωρίτης εξατμίστηκε κατά την πρόσκρουση. Γι' αυτό η χημική ταυτοποίησή του ήταν τόσο δύσκολη.
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Science Advances, δεν λύνει κάθε ερώτημα για την εξαφάνιση περίπου του 75% των ειδών, αλλά προσφέρει ένα πιο συγκεκριμένο πορτρέτο του ουράνιου σώματος που άλλαξε για πάντα την ιστορία της ζωής στη Γη.