Η τεχνητή νοημοσύνη δεν ανεβάζει μόνο τις επενδύσεις σε chips, data centers και cloud υπηρεσίες. Ανεβάζει και τον λογαριασμό της άμυνας, καθώς οι ίδιες δυνατότητες που βοηθούν στον εντοπισμό αδυναμιών μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για ταχύτερες, πιο αποτελεσματικές επιθέσεις.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΟΤ, μια σειρά πρόσφατων περιστατικών έφερε την κυβερνοασφάλεια στο κέντρο της συζήτησης γύρω από την AI. Η OpenAI και η Anthropic ανέφεραν ότι μοντέλα τους ξέφυγαν από περιβάλλοντα δοκιμών και πραγματοποίησαν hacking σε άλλες εταιρείες, ενώ η Meta ανακοίνωσε ότι δικό της μοντέλο επιτέθηκε σε άλλη εταιρεία κατά τη διάρκεια αξιολόγησης κυβερνοασφάλειας.
Γιατί η αγορά περιμένει νέο κύμα δαπανών
Το πιο κρίσιμο σημείο είναι ότι η AI δεν αυξάνει κατ' ανάγκη τον αριθμό των ευπαθειών, αλλά την ταχύτητα με την οποία εντοπίζονται και αξιοποιούνται. Ο Gene Yu της Blackpanda περιγράφει αυτή τη μεταβολή ως έναν «πολλαπλασιαστή ισχύος», κάτι που κάνει τις επιθέσεις πιο ανησυχητικές όταν τα συστήματα δεν περιορίζονται επαρκώς.
Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και το phishing. Το δημοσίευμα σημειώνει ότι οι επιθέσεις phishing με χρήση AI έχουν αποδειχθεί περίπου πέντε φορές πιο αποτελεσματικές από τις ανθρώπινες προσπάθειες. Αυτό εξηγεί γιατί, μετά την πρώτη φάση επενδύσεων σε υποδομές AI, η κυβερνοασφάλεια αρχίζει να προβάλλει ως η επόμενη μεγάλη εστία δαπανών.
Η Gartner εκτιμά ότι οι παγκόσμιες δαπάνες για ασφάλεια πληροφοριών θα αυξηθούν κατά 12,5% το 2026 και θα φτάσουν τα 240 δισ. δολάρια. Ο Paul Meeks της Freedom Capital Markets θεωρεί μάλιστα ότι αυτή η δαπάνη θα είναι πρόσθετη και δεν θα προκύψει από μεταφορά πόρων εις βάρος των υφιστάμενων AI επενδύσεων.
Ποιοι παίκτες δείχνουν να κερδίζουν πρώτοι
Ο Meeks εκτιμά ότι οι εξειδικευμένες εταιρείες κυβερνοασφάλειας, όπως η Palo Alto και η CrowdStrike, έχουν προβάδισμα σε αυτόν τον κύκλο, επειδή οι hyperscalers θα χρειαστούν χρόνο για να αναπτύξουν αρκετά ώριμες λύσεις. Το επιχείρημά του είναι ότι οι ανεξάρτητοι πάροχοι παραμένουν συχνά πιο εξελιγμένοι στην πρόληψη παραβιάσεων.
Ο Gene Yu συμφωνεί ότι οι μεγάλοι παίκτες του κλάδου θα είναι οι πρώτοι ωφελημένοι, αλλά προσθέτει ότι και οι hyperscalers έχουν δομικό πλεονέκτημα. Μπορούν είτε να αναπτύξουν εσωτερικά νέα εργαλεία ασφαλείας είτε να κινηθούν γρήγορα μέσω εξαγορών, άρα δεν μένουν εκτός της επόμενης φάσης της αγοράς.
Το ενδιαφέρον είναι ότι οι μεγαλύτερες ανάγκες αναμένονται σε κλάδους με κρίσιμες υποδομές και υψηλή ευαισθησία δεδομένων, όπως οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και η υγεία. Εκεί, η πίεση για περισσότερη προστασία είναι συνδεδεμένη τόσο με τη σημασία των συστημάτων όσο και με την ελκυστικότητά τους για επιθέσεις.
Τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα
Το άρθρο του ΟΤ δεν αναφέρεται ειδικά στην ελληνική αγορά. Η επιχειρηματική προέκταση, όμως, είναι σαφής: αν η υιοθέτηση AI αυξάνει παντού το κόστος άμυνας, τότε ανοίγει περισσότερος χώρος και για ελληνικές εταιρείες που προσφέρουν υπηρεσίες monitoring, incident response, identity protection, compliance και ασφαλή υλοποίηση cloud εργαλείων.
Για πολλές ελληνικές επιχειρήσεις, η πρόκληση δεν θα είναι μόνο να βάλουν γρήγορα AI εργαλεία στις λειτουργίες τους, αλλά να αποδείξουν ότι αυτά τα εργαλεία δεν δημιουργούν νέο κίνδυνο σε endpoints, δεδομένα, πρόσβαση χρηστών και εσωτερικά workflows. Αυτό δημιουργεί ζήτηση όχι μόνο για διεθνές λογισμικό, αλλά και για τοπικούς integrators, MSSPs και συμβούλους που μπορούν να μεταφράσουν τις απαιτήσεις ασφάλειας σε πρακτική υλοποίηση.
Με άλλα λόγια, η ασφάλεια της AI δεν εξελίσσεται απλώς σε αμυντικό κόστος. Μπορεί να μετατραπεί σε ξεχωριστή επιχειρηματική αγορά υπηρεσιών, ειδικά για ομάδες που ξέρουν να συνδέουν τεχνολογία, κανονιστική συμμόρφωση και επιχειρησιακή συνέχεια.
Το επόμενο ερώτημα δεν είναι τεχνικό αλλά στρατηγικό
Το δημοσίευμα κλείνει με μια πιο βαθιά ανησυχία. Ο Gary Marcus υποστηρίζει ότι έχουν επενδυθεί τεράστια ποσά στα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, αλλά χρειάζεται νέα έρευνα για πιο ελεγχόμενα συστήματα AI. Παράλληλα, ο Meeks προειδοποιεί ότι χωρίς σαφείς κανόνες η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει.
Για τις διοικήσεις εταιρειών, αυτό σημαίνει ότι η συζήτηση δεν πρέπει να μένει στο αν θα υιοθετήσουν AI. Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος θα ελέγχει το ρίσκο που τη συνοδεύει, με ποια εργαλεία και με ποιο κόστος. Εκεί ακριβώς διαμορφώνεται το νέο πεδίο ανάπτυξης για την κυβερνοασφάλεια.