Ο καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου Μπράουν, Roberto Serrano, υποψιάστηκε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά όταν η βαθμολογία της ενδιάμεσης εξέτασης του μαθήματός του ECON 1170 ήταν… υπερβολικά καλή. Με μέσο όρο 96 στα 100 και 40 μαθητές να γράφουν τέλειο 100, τα νούμερα δεν έβγαζαν νόημα σε σχέση με την ιστορική βαθμολογία του μαθήματος.
Η ιστορία ξεκινά τον Δεκέμβριο του 2025, όταν ένας ένοπλος εισέβαλε στην πανεπιστημιούπολη του Μπράουν σκοτώνοντας δύο ανθρώπους, ανάμεσά τους ένα πρόσωπο που είχε μόλις συστηθεί στον καθηγητή. Συγκλονισμένος από την εμπειρία, ο Serrano αποφάσισε —για πρώτη φορά— να επιτρέψει εξετάσεις κατ' οίκον για το εαρινό εξάμηνο του 2026. Το μάθημα, που συνήθως είχε 8 έως 30 φοιτητές, είδε ξαφνικά 86 εγγραφές.
Τα αποτελέσματα της ενδιάμεσης εξέτασης, που δόθηκε στις 5 Μαρτίου, ήταν εξωπραγματικά. Σαράντα φοιτητές σημείωσαν άριστα 100, ενώ ο μέσος όρος άγγιξε το 96. Ιστορικά, η βαθμολογία του ενδιάμεσου κυμαινόταν μεταξύ 65 και 80. Κάτι δεν πήγαινε καλά.
Ο καθηγητής και οι μεταπτυχιακοί του βοηθοί άρχισαν να τρέχουν τις ερωτήσεις των εξετάσεων στο ChatGPT και διαπίστωσαν ότι οι απαντήσεις που παρήγαγε η AI ήταν σχεδόν πανομοιότυπες με εκείνες των φοιτητών. Οι απαντήσεις, ακόμα κι όταν ήταν σωστές, είχαν ένα «πολύ περίπλοκο ύφος», όπως περιέγραψε ο ίδιος.
Η απότομη πτώση
Ο Serrano αποφάσισε να δράσει. Έστειλε email στους φοιτητές του ανακοινώνοντας ότι η τελική εξέταση θα γινόταν δια ζώσης. «Δεν κηρύσσω άκυρη την ενδιάμεση εξέταση προς το παρόν. Δίνω στην τάξη την ευκαιρία να μου αποδείξει ότι κάνω λάθος», έγραψε χαρακτηριστικά. «Αν η κατανομή της τελικής εξέτασης είναι παρόμοια με αυτήν της ενδιάμεσης, θα μετρήσει η ενδιάμεση. Διαφορετικά —που είναι και αυτό που αναμένω— θα κηρύξω την ενδιάμεση άκυρη και θα αναπροσαρμόσω τη βαρύτητα της τελικής».
Δεκαοκτώ φοιτητές αποχώρησαν αμέσως από το μάθημα. Εννέα ακόμα δεν εμφανίστηκαν καν στην τελική εξέταση. Από αυτούς τους 27, οι 22 είχαν σημειώσει τέλειο 100 στην ενδιάμεση.
Ανάμεσα σε όσους έδωσαν την τελική εξέταση, ο μέσος όρος κατρακύλησε από το 96 στο 48. Μια μείωση της τάξης του 50%.
«Δεν μπορούμε να επιλέξουμε να γίνουμε ηλίθιοι»
Ο Serrano, ο οποίος έχασε την όρασή του από αμφιβληστροειδοπάθεια σε ηλικία 17 ετών, δεν δίστασε να μιλήσει ανοιχτά. «Ως οικονομολόγοι, αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα ως ένα σύνολο ανθρώπων που αντιδρούν σε προβλήματα βελτιστοποίησης με περιορισμούς. Εγώ βλέπω την ασθένειά μου απλώς ως έναν ακόμα περιορισμό που πρέπει να διαχειριστώ», δήλωσε στην El País.
Το Πανεπιστήμιο Μπράουν δημοσίευσε πρόσφατα μια έκθεση για τη «Δημιουργική AI στη Διδασκαλία και τη Μάθηση», η οποία αποκαλύπτει ότι ακόμα και οι ίδιοι οι φοιτητές ανησυχούν. Παρά το γεγονός ότι 56% των προπτυχιακών και 67% των μεταπτυχιακών δήλωσαν ότι χρησιμοποιούν εργαλεία AI καθημερινά ή εβδομαδιαία, η συντριπτική πλειοψηφία εξέφρασε ανησυχίες για τον αντίκτυπο της AI στη μάθησή τους και φόβους για αρνητικές συνέπειες στη γνωστική τους ικανότητα.
Ο Serrano θέλει τα πανεπιστήμια να υπερασπιστούν την ανθρώπινη σκέψη. «Δεν μπορούμε να αντέξουμε οικονομικά μια κοινωνία όπου ένα σημαντικό ποσοστό των καλύτερων νέων μας θεωρεί ότι η εξαπάτηση είναι αποδεκτή. Αυτό οδηγεί σε μια παρακμάζουσα κοινωνία, σε μια αποτυχημένη κοινωνία», είπε στο Inside Higher Ed. «Δεν μπορούμε να επιλέξουμε να γίνουμε ηλίθιοι».
Η υπόθεση έχει προκαλέσει σάλο στα αμερικανικά πανεπιστήμια και θέτει θεμελιώδη ερωτήματα για το μέλλον της εκπαίδευσης στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Μπορεί η ανώτατη εκπαίδευση να επιβιώσει όταν η AI προσφέρει άμεσες —και σχεδόν τέλειες— απαντήσεις σε κάθε ερώτηση;